Солнце и Луна

Солнце и Луна долго спорили. Солнце сказало, что листья на деревьях зелёные.

— Нет, — сказала Луна, — они серебряные. Люди на Земле всё время спят. А Солнце ответило: «Нет, люди на Земле всё время двигаются».

— Но тогда почему на Земле всегда тихо? — спросила Луна.

— Кто тебе это сказал? — удивилось Солнце. — На Земле всегда шумно. Они продолжали спорить.

— Я не могу понять, почему ты видишь зелёные листья, а я серебряные, — сказала Луна. Этот разговор услышал Ветер.

— О чём вы спорите? Я вижу Землю и днём и ночью. Днём, когда светит Солнце, люди работают и на Земле шумно. А ночью, когда светит Луна, на Земле тихо и люди спят.

Луна захотела посмотреть, что делают люди на Земле днём. Она решила появляться раньше, когда на небе ещё светит Солнце. Теперь она знает, какая Земля днём. А вот Солнце не может увидеть Землю ночью. Когда появляется Солнце, начинается день.

 

Вопросы к тексту:

1. Почему Солнце сказало, что листья на деревьях зелёные?

Потому что когда есть свет видно всё и по-настօящему цвету:

2. Почему Луна сказала, что листья серебряные?

Потому что ночью ничего не видно:

3. Почему Луна сказала, что на Земле всегда тихо?

Потому что ночью все спят:

4. Почему Солнце не согласилось с Луной и сказало, что на Земле всегда шумно?

Потому что люди работают:

5. Кто услышал спор Солнца и Луны?

Спор Солнца и Луны услышал Ветер.

6. Что сказал Ветер Солнцу и Луне?

Он сказал, что он всё видит и может ответит на их вопросов.

7. Чего захотелось Луне?

Луне захотелось увидеть Землю, когда люди не спят:

8. Что она решила сделать

Луна решила не спать днем.

Մայրենի

Մի ամաչիր բարի ու քնքուշ լինել, բայց հենց հասնի սպանություն լինելու պահը, կոպիտ եղիր ու մի զղջա:

Ես էլ եմ համաձայն Վիլվամ Սարոյան, որովհետև եթե գա ժամանակը, երբ գա ժամանակ, որ քեզ ուզում են վնասել դու պետք է պաշտպանվես։

Վ․ Դավիթյան Բարի Հսկա

… Առավոտ, երբ հանդիպեցի Սարոյանին, առանց նախաբանի սկսեց.
-Վահա՛գն, քիչ առաջ հեռախոս զնգաց… Հելլո, ըսի… Վովու՞ն հետ կխոսիմ, հարցուց կին մը… Ե՞ս վովուն հետ  կխոսիմ, հարցուցի ես… Ինչպե՞ս թե վովուն հետ կխոսիմ… Այո, ըսի, վովու՞ն հետ կխոսիմ… Կին դարձյալ կհարցնե. իսկ ե՞ս վովուն հետ կխոսիմ… է, ինչ գիտնամ ըսի… Այդպես ոչ ան իմացավ «վովուն հետ կխոսի» , ոչ ալ ես: Երկուքս ալ հայերեն խոսեցանք ու չհասկցանք իրար:
Լավ չէ, երբ մարդիկ չեն հասկնար իրար…
— Լավ չէ, այո… Բայց ահա մի օր մի ֆրանսիացի, որ, բնական է, հայերեն չգիտեր, և ես, որ դժբախտաբար, ֆրանսերեն չգիտեմ, բավականին երկար խոսեցինք և, երևակայեք, հասկացանք իրար:
— Հետաքրքիր է, պատմե, Վահագն.
— 1973-ին Փարիզում էի: Ինձ ուղեկցող բարեկամս մտավ խանութ ինչ-որ գնումների, ու ես մայթին կանգնած ծխում էի:
Մոտեցավ մի ծերուկ ֆրանսիացի, գինով էր… Կանգնեց դեմս ու սկսեց խոսել:
Խոսեց, խոսեց, խոսեց ու երբ ընդհատեց, ես սկսեցի խոսել, ասացի՝ քեֆդ լավ է, շատ լավ, ինքդ էլ լավ մարդ ես երևում, հիանալի մարդ, ձեր Փարիզն էլ շատ գեղեցիկ է և նման բաներ… Ցույց տվեց, թե ուշադրությամբ լսում է ու նորից սկսեց խոսել: Գրպանիցս ծխախոտ հանեցի, խնդրեմ ասացի, ծխեք, Հայաստանի ծխախոտ է, «Ախթամար» … Հետաքրքրությամբ նայեց տուփին, մի հատ վերցրեց. ասաց՝ մերսի, միակ բառը, որ հասկացա…
Եթե նույնիսկ այդ մեկ բառն էլ չհասկանայի, մեկ է հասկանում էի նրան, մարդը խմած էր, երևի ինչ-որ ցավ ուներ, ուզում էր մեկի հետ խոսել, ցավը պատմել… Ու՞մ հետ խոսեր, բոլորն իրենց գործին էին շտապում, միակ անգործը ես էի, որ մայթին կանգնած ծխում էի… Ինքն էլ երևի հասկացավ, որ ես չեմ հասկանում իրեն, բայց դա կարևոր չէր, իրեն լսող էր պետք ու գտել էր…
— Պարզ է, հասկըցած եք իրար, — ասաց Սարոյանը, — գեղեցիկ է, երբ մարդիկ տարբեր լեզվով կխոսին ու կհասկընան… Բայց ահա հոս, երբեմն կուգան, հետս անգլերեն կխոսին, ու չեմ հասկընար…
— Այդքան վա՞տ են խոսում…
— Ո՛չ, վատ չեն խոսիր, բայց կուզեն ցույց տալ, որ անգլերեն գիտեն, ու չեմ հասկընար այդ մարդոց… Ես եկած եմ, որ հայերեն լսեմ, հայերեն խոսիմ, իրենք անգլերեն կխոսին: Ինչու՞ս պետք…
Իսկապես, երբ հետը անգլերեն էին խոսում, շուռ էր գալիս իմ կողմը.
— Վահագն, ի՞նչ կըսեն, թարգմանե…
Ես ուսերս վեր էի քաշում:
Ծիծաղում էր
Զրուցակիցը, ստիպված անցնում էր հայերենի:
— Շատ լավ, — ասացի, — երբ սրանից հետո ձեզ հետ անգլերեն խոսեն, ու դուք ասեք՝ Վահագն, ի՞նչ կըսե, թարգմանե, պիտի թարգմանեմ. ասեմ, պարոն Սարոյան, այս մարդն ասում է՝ անգլերեն գիտեմ…
— Հո՜, հո՜, հո՜… Ատանկ ալ ըսե…
Զարմանալի ամբողջական, զարմանալի սևեռուն է Սարոյան մարդն ու գրողը: Նրա ոչ մի արարքը, ոչ մի խոսքն ու զրույցը դուրս չեն մեր պատկերացրած սարոյանական աշխարհից: Առավոտվա հեռախոսային այն պատահական զրույցն էլ, որ մեր հեռախոսային կապի մեղքն էր, ինչ-որ հետք էր թողել նրա մեջ. «Լավ չէ, երբ մարդիկ չեն հասկնար իրար» …

ՎԱՀԱԳՆ ԴԱՎԹՅԱն .. «ԲԱՐԻ ՀՍԿԱՆ» գրքից

Առաջադրանք 

1․Ինչպիսի՞ն է Վիլյամ Սարոյանը։

Վիլյամ Սարոյանը հայրենասեր է և չի ուզում դավաճանել իր ազգին։

2․ Ինչ է սովորեցնում քեզ Վիլյամ Սարոյանը։

Վիլյամ Սարոյանը ինձ սովորեցնում է, որ պետք չե դավաճանել մեր Հայրենիքը։

 

Մաթեմատիկա 23․09․2022

Առ․ 75 Վանդակները փոխարինի՛ր գործողության նշաններով այնպես, որ ստանաս հավասարություն։

Ա) 5․5+5․5+5 = 55                  բ) 6․6+6․6-6  = 66

Առ․ 76 Մարզիր հիշողությունդ։

47+25=72․10=720։9=80-16=64+17=81-34=43

Առ․ 71 Պատասխանիր արագ։

7 ձկնորսներ 7 զուկը ուտում են 7 օրում։ Նույն պայմանների դեպքում 5 ձկնորսներ 5 ձուկը քանի օրում կուտեն։

Պատ․՝5 օր

Ձկնորս Աշոտը 5 րոպեում բռնեց հինգ ձուկ։

նա քանի ձուկ կբռնի 7 րոպեում

Պատ․՝ 7 ձուկ

 

Առ․ 69 գրքի և գրիչի տարբերությունը 270 դրամ է ։Որքա՞ն արժե գիրքը, եթե գրիչն արժե 30 դրամ։

Լուծում

270+30=300

Պատ․՝ 300 դրամ

 

Առ․ 70 Հայկը մայրիկին հարցրեց, թե որքան է վճարել գրիքի և որքան՝  գրիչի համար, մայրիկը պատասխանեց,որ դրանց գների տարբերությունը 270 դրամ է, և գրքի համար վճարել է 300 դրամ։Հայկն ասաց, որ հնարավոր չէ այդ տվյալներով որոշել գրքի գինը։Երբ մայրիկն ավեացրեց, որ գրիչի գումարը կբավարարի այդ գրքից ևս մեկը գնելու համար, Հայկը անմիջապես իմացավ գրիչի գինը։Որքան արժե գրիչը

Լուծում

300+270=570

Պատ․՝ 570 դրամ

Ես

Վաղո՜ւց, շա՜տ վաղուց, աշխարհում միայն մի բառ կար՝ «Ես»: Եթե մեկնումեկը ուզում էր ասել.«Բարև, ես եմ», -ուղղակի ասում էր՝ . «ԵՍ»: Եթե ուզում էր ասել. «Ինձ մի նարի՜նջ տուր», կամ՝ «Ի՜նչ գեղեցիկ ծառ է», «Ծիտիկը ծլվլում է», դարձյալ միայն մի բառ էր ասում՝ «Ես»:

Դա միակ բառն էր աշխարհում:

Մարդկանց մի մասը ուղղակի գոռում էր այդ բառը, մյուսները՝ շշուկով էին ասում, մի քանիսը՝ լացով, ոմանք էլ՝ ծիծաղելով: Չէ՞ որ դա մարդկանց միակ բառն էր: Իսկ կենդանիները…

«Հա՜ֆ-հա՜ֆ-հա՜ֆ,

Շունն ասում էր.

Իսկույն այգի ինձ տարեք, խոտերի մեջ բաց թողեք»:

Կատուն ասում էր.

-Մյա՜ու-մյա՜ու,

Ես ձեր քնքուշ թագուհին եմ,

Ձեր բոլորի սիրելին եմ»:

Կովն ասում էր.

«Մու-ո՜ւ-ո՜ւ-ո՜ւ…

Ես կով եմ, իսկ դո՞ւ-ո՞ւ-ո՞ւ…»:

Մտրուկն ասում էր. «Ի-հի՜-հի՜-հի՜-հի՜,

Սա իմ մայրկն է, սա էլ՝ հայրիկը»:

Խոզն ասում էր.

-Մի բլիթ տվեք դդումով,

Որ ես դառնամ կլոր-կլոր,

Բայց ինչքան էլ կլորանամ, թռչող փուչիկ չեմ դառնա:

Թրթուրն ասում էր․

-Ես փափուկ եմ։

Թիթեռն ասում էր․

-Կարևոր չէ, թե ի՛նչ եմ եղել առաջ,

Դուք տեսեք, թե ի՛նչ եմ հիմա՜․․․

Տեսեք՝ ինչպես եմ թռվռում

Արևի տակ և ստվերում։

Իսկ ձկնիկը շշուկով էր խոսում.

-Կամա՛ց շարժվեք, մի՛ աղմկեք, սո՛՜ւս…

Իմ բալիկից նամակի եմ սպասում:

Ամենքը աշխարհում ինչ-որ բան էին ասում.

Սպիտակ վարդն ասում էր կարմիր վարդին.

-Ողջո՜ւյն, կարմիր գլխարկ:

Լապտերասյունն ասում էր․

-Ես շատ եմ երկա՜ր, երկա՜ր,

Ոտքս հողի մեջ է, գլուխս՝ երկնքում։

Գնացքն ասում էր․

Հելլո՜, ես գնուեմ Բուֆալո։

Միայն մարդիկ էին անվերջ-անդադար կրկնում «ԵՍ» բառը: Երբ բոլորը միասին ասում էին այդ բառը, ստացվում էր՝ ե՜ս-ե՜ս-ե՜ս-ե՜ս:

Մի օր էլ մարդկանց գլուխն սկսեց ցավել անընդհատ ես-ես-ես-ես ասելուց ու լսելուց: Գլխացավից ու ձանձրույթից ազատվելու համար նրանք շատ էին ուզում մի նոր բառ հնարել:

Վերջապես մի մարդ, որի գլուխը ամենից շատ էր ցավում «Ես» ասելուց, գտավ այդ նոր բառը:

Կեսգիշերին արթնանալով, նա նա ինչքան ուժ ուներ գոռաց՝ «ՈՉ»: Հաջորդ առավոտ աշխարհում արդեն մի նոր բառ կար՝ «ՈՉ»:

Այդ օրվանից գլխացավով տառապող մարդիկ ես-ես-ես-ես-ես ասող մարդկանց հանդիպելիս գոռում էին՝ ո՜չ-ո՜չ-ո՜չ-ո՜չ-ո՜չ:

Սկզբում թվում էր, թե նոր բառը կոպիտ է և տհաճ, շատերը չէին էլ ուզում լսել: Բայց հետո կամաց-կամաց դադարում էին ես-ես-ես-ես ասելուց և փորձում էին մի քիչ մտածել... Ու շուտով բոլորն էլ արդեն գիտեին «ոչ» բառը և նույնիսկ հաճույքով կրկնում էին:

Իսկապես որ դա լավ բառ էր:

«Ոչ» ասելիս գլուխը իրեն կլոր էր զգում, մի բան, որ չափազանց կարևոր էր գլխի համար: Եվ հետո, այդ բառը ստիպում էր, որ գլուխն իրեն մեծ զգա, իսկ դա գլխի համար ավելի լավ չափ է, քան՝ փոքրը:

Այժմ աշխարհում ասելու և լսելու համար արդեն երկու բառ կար:

Է՜հ, եթե կա երկու բառ, ինչո՞ւ չլինի երրորդը: Ու եթե կա երեք բառ, ինչո՞ւ չլինի չորրորդը: Իսկ եթե կա չորս բառ, ապա ի՞նչն է խանգարում, որ լինեն շա՜տ ու շա՜տ նոր բառեր:

Եվ եթե կա «ես»-ը,

Ինչո՞ւ չլինի «դու»-ն,

Եթե կա «ոչ»-ը,

Ինչո՞ւ չլինի «այո»-ն,

Եթե կարող է լինել «տաք»-ը,

Ինչո՞ւ չլինի «սառ»-ը,

Կոշտն ու փափուկը, մոտիկն ու հեռուն,

Թացն ու չորը, բարձր ու ցածրը,

Ճիշտն ու սխալը, թարսն ու շիտակը,

Լույսն ու խավարը, սևն ու սպիտակը:

Այսպես, մարդիկ սկսեցին իրար հետ խոսել, հարցեր տալ ու պատասխանել: Ու մտածել, թե ինչ բան է այս աշխարհը:

Եվ մինչև հիմա էլ փնտրում են այդ հարցի  պատասխանը:

Առաջադրանքներ

Կարդա’ պատմվածքը և դո’ւրս գրիր հականիշները:

Գոռալ-շշուքով ասել

Առաջ-հիմա

Հող-երկինք

Լացով-ծիծաղով

Ես-դու

ոչ-այո

տաք-սառը

Կոշտ-փափուկ

մոտիկ-հեռու

Թաց-չոր

բարձր-ցածր

Ճիշտ-սխալ

թարս-շիտակ

Լույս-խավար

սև-սպիտակ

Ո՞ր բառն է աշխարհի ամենակարևոր բառը. ինչո՞ւ:

Իմ համար ամենակարևոր բառը դա ճանաչել բառն է, որովհետև այդ բառը առաջին նախադասության առաջին բառն է։

Ինչո՞ւ էր <<ոչ>> ասելիս գլուխը իրեն ավելի կլոր զգում:

Որովհետև նրանք շատ շատ են օգտագործել ես բառը։

Քո կարծիքով աշխարհում առաջինը ո՞ր բառերն են եղել:

Աշխարհ, խնզոր և Աստված։

Ինչպիսի՞ն էին << ես>> բառը շշուկով կամ լացով արտասանող մարդիկ։ Բնութագրի’ր նրանց։

Նրանք վախեցաց են, հոգնած են, հաց չեն կերել և սարսափում են ես բառից։

Գրի’ր այն հարցերը, որոնք կուզեիր ուղղել ուսուցիչներիդ կամ մեծահասակներին:

Ո՞վ է ամենախելացի մարդը։

Ե՞րբ  մարդիկ սկսեցին իրար հետ խոսել, մտածել ու հարցեր տալ:

Երբ ստեղծվեցին տառերը

Ի՞նչ բան է այս աշխարհը․ շարադրի՛ր մտքերդ այս հարցի շուրջ։

Մեր աշխարհը շատ մես գունդ է վորը ունի գաղտնիքներ, որի մասին կիմանա միայն այն մարդ, որ հնարավորություն կունեն բացել աշխարհի գաղտնիքները։Մենք մի օր կբացենք երկրագնդի բոլոր գաղտնիքները։

Մաթեմատիկա 19․09․2022

Առ 52 բ

Արան ունի 780 դրամ, իսկ հայկը արայից 140 դրամով պակաս։ Կարենն ունի այնքան, որքան Հայկն ու Արան միասին։ Կարո՞ղ են նրանք միասին գնել <<Հայաստանի հրաշալիքներ>> գիրքը, որն արժե 2400 դրամ։

Լուծում

780-140=640

780+640=1420

640+780+1420=2840

Պատ․՝այո

 

Առ 60 բ հաշվի՛ր արտահայտության արժեքը։

2539+724․7=7068

25300-7000:8+3494=27919

4078.7-204:6+777:3=28771

Մարմիններ նյութեր մասնիկներ

Մարդն իր կյանքի ընթացքում ստեղծում է տարբեր իրեր: Մեր շրջապատի ցանկացած իր, կենդանի օրգանիզմ կարող ենք կոչել մարմին:

Մարմիններ են քարը, ծառը, տունը, միջատը, մետաղալարը և այլն: Ինչպես տեսնում ես, մարմիններն այնքան շատ են, որ անհնար է բոլորը թվարկել: Դրանք բաժանում են բնական (բնության կողմից ստեղծված) և արհեստական (մարդու կողմից ստեղծված) մարմինների: Արեգակը, Լուսինը, մոլորակները համարվում են նաև տիեզերական մարմիններ:

Մարմինները կազմված են նյութերից: Ձմռանը մեր տների ապակի­ները զարդարող եղյամը մարմին է, որը կազմված է ջրից: Ջուրն արդեն նյութ է: Մարմինները բաղկացած են տարբեր  նյութերից: Մեր մարմինը, օրինակ, բաղկացած է ջրից, ճարպերից, սպիտակուցներից, ածխաջրերից և այլ նյութերից: Բազմազան նյութերից են պատրաստված մեր բնակարանները, տանն օգտագործվող տարբեր սարքավորումները (արհեստական մարմիններ):

Նյութերը լինում են պինդ, հեղուկ և գազային: Ցանկացած պինդ մարմին ունի որոշակի ձև: Օրինակ՝ տուֆի որմնաքարը  ունի խորանարդի ձև, իսկ ձյան փաթիլը նման է կենտրոնից ճառագայթաձև ձգվող, կանոնավոր դասավորված սառցե բյուրեղների:

Հեղուկները և գազերը որո­շակի ձև չունեն: Հեղուկը ընդու­նում է այն անոթի ձևը, որի մեջ լցված է:

Խոհանոցում, գազօջախը մի­ացնելիս, զգում ես բնական գազի սուր հոտը: Դա նրանից է, որ գազերն ընդհանրապես շատ արագ են տարածվում: Եթե նույնիսկ շատ կարճ ժամանակ գազի փականը բաց է մնում, ապա խոհանոցն անմի­ջապես լցվում է գազով: Այն մենք զգում ենք իր սուր հոտի շնորհիվ: Գիտնականները պարզել են, որ բոլոր նյութերը կազմված են շատ փոքրիկ, աչքի համար անտեսանելի մասնիկներից: Դրանում համոզ­վելու համար կատարենք փորձ:

Վերցնենք մեկ նյութից կազմված որևէ մարմին, օրինակ՝ շաքարի կտոր: Այնուհետև այն գցենք տաք ջրով լցված ապակե բաժակի մեջ և գդալով խառնենք: Սկզբում շաքարը բաժակի մեջ լավ երևում է, բայց խառնելու ընթացքում այն աստիճանաբար դառնում է անտեսանելի: Դրանից հետո փորձենք ջրի համը և կզգանք, որ այն քաղցր է: Դա նշանակում է, որ շաքարը չի անհետացել, այն մնացել է բաժակում: Սակայն ինչո՞ւ շաքարի կտորը չի երևում: Այն բաժանվել է մանրագույն մասնիկների, այսինքն՝ լուծվելով խառնվել է ջրի մասնիկների հետ: Այս փորձը ապացուցում է, որ նյութերը և դրանցից բաղկացած մարմինները կազմված են մանրագույն մասնիկներից: Ցանկացած նյութ կազմված է յուրահատուկ մասնիկներից, որոնք ձևով և չափերով տարբերվում են այլ նյութերի մասնիկներից:

Առաջադրանք՝

Քանի նյութից կարելի է պատրաստել բաժակ:

Բաժակը պատրաստված է 1 նյութից։

Առանձնացնել մարմինները և նյութերը՝ փայտ, աթոռ, սեղան, ոսկի, մատանի, գրիչ, պատուհան, պղինձ, պայուսակ, բաժակ:

Բաժակ, սեղան, մատանի, աթոռ, գրիչ, պատուհան, պայուսակ։

Փայտ, ոսկի, պղինձ։

Տեսակավորիր հետևյալ նյութերը՝ պինդ, հեղուկ, գազային

ալյումին, երկաթ, ոսկի, գոլորշի, ջուր, նավթ, թթվածին, արծաթ, փայտ, ապակի

Պինդ          հեղուկ      գազ

Ալյումին     ջուր         գոլոշի

երկաթ       նավթ      թթվածին

ոսկի

արցաթ

փայտ

ապակի

Самая нужная вещь

Я думаю, что самые нужные вещи-это еда,

свет, вода и убежище. Еда нужна, чтобы не

быть голодным и быть активным. Без света нет

жизни, ещё не будет еды. А без воды человек

может прожить всего десять дней. А без

убежища будет холодно, жарко, опасно и

неудобно. Итак, без этих вещей невозможно

жить.

Ազգային պարերգ

Հանինա

Հանինա, նինա, նինա,
Հանինա, նինա, նինա,
Հանինա ես ու դու,
Հանինա, նինա, նինա
Հանինա, նինա, նինա,
Հանինա վառա ես:

 

Սասնա կելներ բարակ ծուխ,
Հանինա, նինա, նինա,
Հանինա ես ու դու:

Յարուգ մունիմ Բուլանուխ,
Հանինա, նինա, նինա,
Հանինա վառա ես:

Դու պզդիկիս բարով մեծնաս,
Հանինա, նինա, նինա,
Հանինա ես ու դու:

Խորոտիկ նոր հարս դառնաս,
Հանինա, նինա, նինա,
Հանինա վառա ես:

Հանինա, նինա, նինա
Հանինա, նինա, նինա,
Հանինա ես ու դու:

Հանինա, նինա, նինա
Հանինա, նինա, նինա,
Հանինա վառա ես:

Խորոտ էրկոլոտ էր

Խորոտ էր, կոլոտ էր,
Յայլի տղեն խորոտ էր: — 2 անգամ
Յայլի տղեն խորոտ էր,
Յայլի տղեն կորոտ էր: — 2 անգամ

Իմ խորոտ, իմ սիրուն,
Հազար էրնեկ քո տիրուն: — 2 անգամ
Յայլի տղեն խորոտ էր,
Յայլի տղեն կոլոտ էր: — 2 անգամ

Ալամ աշխարհ վկա,
Քեզեն լավը չի ճարվի: — 2 անգամ
Յայլի տղեն խորոտ էր,
Յայլի տղեն կոլոտ էր: — 2 անգամ

Հենց ծագի արևը,
Քեզի ղրկեմ բարևը: — 2 անգամ
Յայլի տղեն խորոտ էր,
Յայլի տղեն խորոտ էր: — 2 անգամ

Իմանամ՝ իմ յարն ես,
Առնեմ, ելնեմ վերևը: — 2 անգամ
Յայլի տղեն խորոտ էր,
Յայլի տղեն խորոտ էր: — 2 անգամ